អ្វីដែលគ្មាននរណាប្រាប់អ្នកអំពី របៀបហាត់ការពារបាល់

អ្វីដែលគ្មាននរណាប្រាប់អ្នកអំពី របៀបហាត់ការពារបាល់

ការហាត់ការពារបាល់មានប្រសិទ្ធភាពបំផុត នៅពេលកីឡាកររៀនគ្រប់គ្រងចម្ងាយ មុំឈរ និងពេលវេលាចូលស្ទាក់ មិនមែនរត់ទៅដណ្តើមបាល់គ្រប់ស្ថានភាពទេ។ សម្រាប់អ្នកលេងបាល់ទាត់នៅកម្ពុជា ឬក្រុមដែលកំពុងរៀបចំសម្រាប់ការប្រកួតឆ្នាំ ២០២៦ គោលការណ៍ពីមជ្ឈមណ្ឌលហ្វឹកហាត់របស់សហព័ន្ធបាល់ទាត់អន្តរជាតិ និងបទប្បញ្ញត្តិការប្រកួតអន្តរជាតិ គឺជាមូលដ្ឋានសំខាន់។ ការហាត់ត្រឹមត្រូវគួររួមមាន ៥ ជំហាន៖ កំដៅសាច់ដុំ ១០ នាទី កែទីតាំងរាងកាយ ហាត់ទប់មួយទល់មួយ ហាត់ការពារជាក្រុម និងពិនិត្យវីដេអូក្រោយសម័យហាត់។ កីឡាករគួររក្សាចម្ងាយប្រហែល ១–២ ម៉ែត្រពីអ្នកកាន់បាល់ បង្ខំគូប្រកួតទៅជ្រុងខ្សោយ និងចូលស្ទាក់តែពេលបាល់ឆ្ងាយពីជើង។ ចាប់ផ្តើមដោយលំហាត់ងាយៗ បន្ទាប់មកបន្ថែមសម្ពាធ ពេលវេលា និងអ្នកលេង ដើម្បីបង្កើតទម្លាប់ការពារដែលមានសុវត្ថិភាព។

Play the free demo

Fire Portals · Free demo

ការការពារល្អមិនមែនជាការបង្ហាញថាអ្នករត់លឿនជាងគេទេ។ វាជាការបង្ខំឱ្យគូប្រកួតធ្វើសេចក្តីសម្រេចចិត្តមិនល្អ។ អ្នកអាចស្វែងរកការវិភាគប្រកួត និងយុទ្ធសាស្ត្រក្រុមបន្ថែមនៅ ប្រកួតបាល់ទាត់ ដើម្បីយល់ពីរបៀបដែលក្រុមធំៗដូចជា អាហ្សង់ទីន ម៉ិកស៊ិក និងបារាំង រៀបចំសម្ពាធនៅតំបន់ការពារ។

ស្វែងយល់បន្ថែម

ជំហានទី១៖ កែទីតាំងរាងកាយមុនចូលការពារ

ទីតាំងរាងកាយត្រឹមត្រូវជួយឱ្យអ្នកផ្លាស់ទីទៅឆ្វេង ស្តាំ ឬថយក្រោយបានលឿន ដោយមិនបាត់តុល្យភាព។ ចាប់ផ្តើមដោយដាក់ជើងឱ្យទូលាយជាងស្មាបន្តិច បត់ជង្គង់បន្តិច ហើយរក្សាទម្ងន់នៅលើចុងជើង មិនមែនកែងជើងទេ។ ដងខ្លួនត្រូវបែរមួយចំហៀង ដើម្បីបង្ខំអ្នកកាន់បាល់ឱ្យទៅខាងដែលអ្នកចង់បាន ខណៈភ្នែកត្រូវមើលទាំងបាល់ និងចង្កេះរបស់គូប្រកួត។ កុំមើលតែជើង ព្រោះអ្នកលេងឆ្លាតអាចបន្លំដោយចលនាជើងបានយ៉ាងងាយ។

ហាត់លំហាត់ “កញ្ចក់” ដោយឱ្យអ្នកការពារម្នាក់ផ្លាស់ទីក្នុងប្រអប់ទំហំ ៥ គុណ ៥ ម៉ែត្រ ហើយអ្នកការពារត្រូវតាមដោយរក្សាចម្ងាយដដែល។ ធ្វើ ៤ ជុំ ក្នុងមួយជុំ ៣០ វិនាទី និងសម្រាក ៣០ វិនាទី។ គោលដៅមិនមែនដណ្តើមបាល់ទេ ប៉ុន្តែជាការរក្សាមុំ និងមិនឱ្យអ្នកកាន់បាល់ឆ្លងកាត់ខ្សែចំហៀង។ តាមគោលការណ៍ហ្វឹកហាត់របស់ មជ្ឈមណ្ឌលហ្វឹកហាត់សហព័ន្ធបាល់ទាត់អន្តរជាតិ ការគ្រប់គ្រងចម្ងាយត្រូវបានចាត់ទុកថាជាជំនាញមូលដ្ឋានសម្រាប់ការការពារមួយទល់មួយ។ កុំប្រញាប់ចូលប៉ះ ប្រសិនបើជំហររបស់អ្នកនៅមិនទាន់រួចរាល់។

• រក្សាចម្ងាយពីបាល់ប្រហែល ១–២ ម៉ែត្រ។
• បង្ខំគូប្រកួតទៅជើងខ្សោយ ឬទៅជ្រុងទីលាន។
• រក្សាដងខ្លួននៅចំហៀង ដើម្បីងាយបិទផ្លូវទៅកណ្តាល។
• ប្រើជំហានខ្លីៗ កុំបើកជំហានធំរហូតបាត់តុល្យភាព។

មូលដ្ឋានបាល់ទាត់សម្រាប់អ្នកចាប់ផ្តើម

ជំហានទី២៖ រៀនអានចលនា និងគ្រប់គ្រងចម្ងាយ

ការអានចលនាមានន័យថា អ្នកព្យាករណ៍ជម្រើសរបស់អ្នកកាន់បាល់ មុនពេលគេប៉ះបាល់លើកទីពីរ។ ចំណុចសំខាន់គឺចង្កេះ និងទិសដៅជើងឈរ មិនមែនស្មា ឬភ្នែកទេ ព្រោះស្មាអាចបន្លំបាន។ ប្រសិនបើបាល់នៅជិតជើងគូប្រកួត អ្នកគួរថយក្រោយពាក់កណ្តាលជំហាន ដើម្បីកុំឱ្យគេច្រានអ្នកចេញ។ នៅពេលបាល់រត់ចេញពីជើង ឬគូប្រកួតប៉ះបាល់ខ្លាំងពេក នោះជាពេលសមស្របសម្រាប់ចូលបិទ និងស្ទាក់។

លំហាត់មានប្រសិទ្ធភាពមួយគឺដាក់អ្នកកាន់បាល់នៅក្នុងតំបន់ទទឹង ៨ ម៉ែត្រ និងបណ្តោយ ១០ ម៉ែត្រ។ អ្នកការពារត្រូវរារាំងការបញ្ជូនបាល់ទៅគោលដៅពីរ ខណៈអ្នកកាន់បាល់មានពេល ៦ វិនាទីដើម្បីរត់ឆ្លងខ្សែ។ កំណត់ពិន្ទុឱ្យអ្នកការពារ ប្រសិនបើអាចបង្ខំឱ្យគូប្រកួតបញ្ជូនបាល់ថយក្រោយ ៣ ដងជាប់គ្នា។ វិធីនេះបង្រៀនអ្នកថា ការការពារមិនតែងតែត្រូវការការដណ្តើមបាល់ភ្លាមៗឡើយ។ បទពិសោធន៍ពីការប្រកួត បាល់ទាត់ពិភពលោក និងរបៀបលេងរបស់ក្រុមដូចជា អេស្ប៉ាញ បង្ហាញថា ការបង្ខំឱ្យបញ្ជូនបាល់ថយក្រោយអាចមានតម្លៃស្មើនឹងការស្ទាក់មួយ។

ចំណុចដែលគ្រូជាច្រើនមិនសូវនិយាយគឺ ចម្ងាយ ១ ម៉ែត្រមិនសមស្របគ្រប់ស្ថានភាពទេ។ នៅពេលគូប្រកួតមានល្បឿនខ្ពស់ អ្នកគួររក្សា ២–៣ ម៉ែត្រ ដើម្បីទប់ការរត់ផ្ទុះ; ប៉ុន្តែជិតតំបន់ពិន័យ អ្នកត្រូវបន្ថយចម្ងាយ ដើម្បីកាត់ជម្រើសបាញ់។ នេះជាចំណុចលម្អិតដែលធ្វើឱ្យការហាត់មានភាពជាក់ស្តែងជាងការរត់តាមបាល់ទទេៗ។

ជំហានទី៣៖ តើត្រូវហាត់ការពារមួយទល់មួយយ៉ាងដូចម្តេច?

ការហាត់មួយទល់មួយគួរចាប់ផ្តើមដោយការរក្សាទីតាំង និងបិទទិស មុននឹងអនុញ្ញាតឱ្យចូលស្ទាក់។ ចាប់ផ្តើមពីប្រអប់ ៨ គុណ ៨ ម៉ែត្រ រយៈពេល ២០ វិនាទី បន្ទាប់មកបន្ថែមសម្ពាធទៅ ៣០ វិនាទី និងកាត់បន្ថយទំហំប្រអប់។ គោលដៅរបស់អ្នកការពារគឺពន្យារពេលការវាយប្រហារ ឱ្យមិត្តរួមក្រុមមានពេលត្រឡប់មកជួយ មិនមែនត្រូវឈ្នះការប៉ះគ្រប់លើកទេ។

ចំណុចបច្ចេកទេសសំខាន់ៗមានដូចខាងក្រោម៖

1. ចូលជិតដោយជំហានតូចៗ និងបន្ថយល្បឿននៅចម្ងាយប្រហែល ២ ម៉ែត្រ។
2. បិទផ្លូវទៅកណ្តាលជាមុន ប្រសិនបើគូប្រកួតនៅតំបន់ខាង។
3. ចូលស្ទាក់នៅពេលបាល់ឆ្ងាយពីជើង ឬពេលអ្នកកាន់បាល់បែរខ្នង។
4. ប្រើស្មា និងរាងកាយតាមច្បាប់ ប៉ុន្តែកុំរុញពីខាងក្រោយ។
5. ប្រសិនបើចាញ់ទីតាំង ត្រូវរត់ត្រឡប់ទៅខាងក្នុង មិនមែនដេញបាល់ដោយភ្នែកទេ។

ដើម្បីវាស់វែងការរីកចម្រើន កត់ត្រាចំនួនដងដែលអ្នកការពារបង្ខំឱ្យគូប្រកួតបញ្ជូនថយក្រោយ ចំនួនការស្ទាក់ស្អាត និងចំនួនដងដែលត្រូវឆ្លងកាត់។ កុំវាស់តែចំនួនដណ្តើមបាល់ ព្រោះវាអាចលើកទឹកចិត្តឱ្យកីឡាករចូលខ្លាំងដោយគ្មានហេតុផល។ ច្បាប់ការប្រកួតរបស់ ក្រុមប្រឹក្សាសមាគមបាល់ទាត់អន្តរជាតិ បញ្ជាក់យ៉ាងច្បាស់ថា ការប៉ះទង្គិចដែលមិនប្រុងប្រយ័ត្នអាចនាំទៅកាតពិន័យ។ ដូច្នេះ គុណភាពនៃការទប់ និងការរក្សាវិន័យមានសារៈសំខាន់ជាងភាពក្លាហានបែបប្រញាប់ប្រញាល់។

សម្រាប់ការវិភាគរបៀបក្រុមជាតិកំពូលរៀបចំការបិទផ្លូវ សូមមើល [ការវិភាគយុទ្ធសាស្ត្រក្រុមក្នុងការប្រកួតពិភពលោក]។

ចង់យកលំហាត់នេះទៅប្រើក្នុងការហាត់ប្រចាំសប្តាហ៍មែនទេ? ចាប់ផ្តើមពីទំហំទីលានតូច ហើយបន្ថែមភាពលំបាកតាមលំដាប់។

ស្វែងយល់បន្ថែម

ជំហានទី៤៖ បង្កើតការការពារជាក្រុម និងការទំនាក់ទំនង

ការការពារម្នាក់ឯងអាចទប់បានតែផ្នែកមួយនៃទីលាន ប៉ុន្តែការការពារជាក្រុមទាមទារឱ្យអ្នកលេងទាំងអស់ផ្លាស់ទីជាមួយគ្នា។ នៅពេលខ្សែប្រយុទ្ធចូលសង្កត់ អ្នកការពារក្រោយត្រូវបិទចន្លោះ អ្នកការពារខាងត្រូវចូលជួយ និងខ្សែបម្រើត្រូវតាមបិទផ្លូវបញ្ជូនបាល់។ ប្រសិនបើម្នាក់ចូលសម្ពាធ ហើយអ្នកដទៃមិនបង្រួមចន្លោះ នោះគូប្រកួតនឹងរកឃើញតំបន់ទំនេរភ្លាមៗ។

រៀបចំលំហាត់ ៤ ទល់ ៤ បូកអ្នកចាំទីក្នុងទីលានពាក់កណ្តាល។ ក្រុមវាយប្រហារទទួលពិន្ទុពីការបញ្ជូនបាល់ឆ្លងចូលតំបន់គោលដៅ ខណៈក្រុមការពារទទួលពិន្ទុពីការបង្ខំឱ្យបាល់ចេញក្រៅ ឬដណ្តើមបានក្នុងរយៈពេល ៨ វិនាទី។ ឱ្យក្រុមលេង ៤ ជុំ ក្នុងមួយជុំ ៣ នាទី និងសម្រាក ១ នាទី។ កំណត់ពាក្យបញ្ជាខ្លីៗដូចជា “បិទ”, “ថយ”, “ជួយ” និង “ប្តូរ” ដើម្បីកាត់បន្ថយការយល់ច្រឡំ។ ក្រុមដែលនិយាយច្រើនមិនមែនតែងតែការពារល្អទេ; ពាក្យត្រូវតែខ្លី ច្បាស់ និងចេញមុនពេលគូប្រកួតទទួលបាល់។

កំហុសដែលកើតឡើងញឹកញាប់គឺ ខ្សែការពារថយជ្រៅពេក ដោយខ្លាចបាល់នៅពីក្រោយខ្នង។ ប្រសិនបើគូប្រកួតមិនមានពេលបញ្ជូនបាល់ ការថយជ្រៅគឺជាការផ្តល់កន្លែងដោយឥតគិតថ្លៃ។ ផ្ទុយទៅវិញ ប្រសិនបើអ្នកកំពុងប្រឈមនឹងអ្នករត់លឿន និងមានកន្លែងទំនេរខាងក្រោយ ចម្ងាយថយគួរត្រូវបានកែតម្រូវ។ ការសម្រេចចិត្តនេះត្រូវពឹងលើទីតាំងបាល់ ចម្ងាយទៅគោលដៅ និងទីតាំងមិត្តរួមក្រុម មិនមែនលើច្បាប់ថេរតែមួយទេ។

ជំហានទី៥៖ តើធ្វើដូចម្តេចដើម្បីពិនិត្យ និងកែលម្អការហាត់?

ការពិនិត្យលទ្ធផលគួរធ្វើភ្លាមៗក្រោយហាត់ ដោយប្រើវីដេអូ សន្លឹកកត់ត្រា និងសំណួរច្បាស់ៗចំនួន ៣៖ តើអ្នកចូលសម្ពាធទាន់ពេលទេ? តើអ្នកបិទផ្លូវបញ្ជូនបាល់ណា? តើការចូលរបស់អ្នកធ្វើឱ្យមិត្តរួមក្រុមមានជម្រើសជួយឬអត់? មួយសម័យហាត់អាចពិនិត្យតែជំនាញមួយ ដើម្បីកុំឱ្យការវិភាគក្លាយជាការរិះគន់ទូទៅដែលមិនអាចអនុវត្តបាន។

កត់ត្រាទិន្នន័យជាក់ស្តែងក្នុងរយៈពេល ៤ សប្តាហ៍៖

• ចំនួនដងដែលបិទផ្លូវទៅកណ្តាលបាន។
• ចំនួនដងដែលបង្ខំឱ្យគូប្រកួតបញ្ជូនបាល់ថយក្រោយ។
• ចំនួនស្ទាក់ដែលប៉ះបាល់ស្អាត។
• ចំនួនការប៉ះទង្គិចដែលនាំឱ្យមានកំហុស។
• ពេលវេលាដែលក្រុមត្រូវការដើម្បីរៀបចំខ្សែការពារឡើងវិញ។

ចំណុចមានប្រយោជន៍មួយទៀតគឺ កុំវាយតម្លៃការការពារតាមលទ្ធផលចុងក្រោយតែមួយ។ ក្រុមអាចមិនរបូតគ្រាប់បាល់ ប៉ុន្តែបើអនុញ្ញាតឱ្យគូប្រកួតចូលតំបន់ពិន័យ ១០ ដង នោះប្រព័ន្ធការពារនៅតែមានបញ្ហា។ ផ្ទុយមកវិញ ការប្រកួតដែលរបូតមួយគ្រាប់ពីការបាញ់ឆ្ងាយ អាចមានការការពារល្អជាងការឈ្នះដោយសំណាង។ ក្នុងការវិភាគរបស់ ប្រកួតបាល់ទាត់ គួរពិនិត្យស្ថិតិការបាញ់ ការបញ្ជូនបាល់ និងការបាត់ទីតាំងរួមគ្នា មិនមែនមើលតារាងពិន្ទុតែប៉ុណ្ណោះទេ។

ដោះស្រាយបញ្ហាដែលកើតឡើងញឹកញាប់

តើហេតុអ្វីអ្នកការពារតែងតែចូលលឿនពេក?

ការចូលលឿនពេកភាគច្រើនកើតពីការផ្តោតលើបាល់ មិនមើលចលនាចង្កេះ និងការមិនគ្រប់គ្រងចម្ងាយ។ ដាក់ច្បាប់ក្នុងលំហាត់ថា អ្នកការពារមិនអាចប៉ះបាល់ក្នុង ៣ វិនាទីដំបូងបានទេ ហើយត្រូវរក្សាមុំឱ្យបានសិន។ វិធីនេះបង្ខំឱ្យកីឡាកររៀនអត់ធ្មត់ និងចូលស្ទាក់នៅពេលឱកាសសមស្រប។

តើត្រូវធ្វើអ្វី ប្រសិនបើគូប្រកួតលឿនជាង?

ប្រសិនបើគូប្រកួតលឿនជាង អ្នកគួររក្សាចម្ងាយ ២–៣ ម៉ែត្រ បង្ខំគេទៅខាងក្រៅ និងរត់កាត់ទៅខាងក្នុងជាមុន។ កុំប្រកួតល្បឿនត្រង់ជាមួយអ្នករត់លឿន ព្រោះអ្នកនឹងបាត់ទីតាំងមុនពេលមានការជួយ។ សញ្ញាពីមិត្តរួមក្រុម និងការថយជាបន្ទាត់គឺមានតម្លៃជាងការចូលប្រជែងដោយឯកឯង។

តើហេតុអ្វីខ្សែការពារបែកចន្លោះ?

ខ្សែការពារបែកចន្លោះ ព្រោះអ្នកលេងម្នាក់ចូលសម្ពាធ ខណៈអ្នកនៅជិតមិនបង្រួមចូលជួយ ឬខ្សែបម្រើឈរឆ្ងាយពេក។ ហាត់ ៤ ទល់ ៤ ដោយបញ្ឈប់ការលេងរាល់ពេលចន្លោះរវាងអ្នកលេងលើស ៨ ម៉ែត្រ ហើយឱ្យពួកគេរៀបចំឡើងវិញ។ ការប្រើពាក្យ “បិទ” និង “ជួយ” មុនពេលគូប្រកួតបញ្ជូនបាល់ នឹងកាត់បន្ថយបញ្ហានេះ។

តើការស្ទាក់ និងការបិទផ្លូវខុសគ្នាយ៉ាងដូចម្តេច?

ការបិទផ្លូវគឺការរារាំងជម្រើសបញ្ជូនបាល់ ឬទិសដៅរត់ ខណៈការស្ទាក់គឺការចូលប៉ះបាល់ដើម្បីដណ្តើម ឬបំបែកការវាយប្រហារ។ ការបិទផ្លូវមានហានិភ័យទាបជាង ហើយគួរធ្វើជាជំហានដំបូងនៅពេលទីតាំងមិនប្រាកដ។ ការស្ទាក់គួរប្រើនៅពេលបាល់ឆ្ងាយពីជើង ឬពេលមានមិត្តរួមក្រុមនៅពីក្រោយជួយធានា។

តើត្រូវហាត់ប៉ុន្មានដងក្នុងមួយសប្តាហ៍?

សម្រាប់កីឡាករចាប់ផ្តើម គួរហាត់ការពារ ២–៣ ដងក្នុងមួយសប្តាហ៍ ដោយមួយសម័យមាន ៤៥–៦០ នាទី។ រាល់សម័យគួររួមមានកំដៅសាច់ដុំ ១០ នាទី បច្ចេកទេស ១៥ នាទី លំហាត់ស្ថានភាព ២០ នាទី និងសម្រាកកែតម្រូវ ៥ នាទី។ កីឡាករដែលមានការប្រកួតញឹកញាប់គួរកាត់បន្ថយបរិមាណ ប៉ុន្តែរក្សាគុណភាព និងការវិភាគវីដេអូ។

តើការហាត់ការពារត្រូវការឧបករណ៍អ្វីខ្លះ?

ឧបករណ៍មូលដ្ឋានមានបាល់ កោណសម្គាល់ទីតាំង អាវបែងក្រុម នាឡិកាកំណត់ពេល និងទូរស័ព្ទសម្រាប់ថតវីដេអូ។ មិនចាំបាច់មានឧបករណ៍ថ្លៃទេ ព្រោះប្រអប់ទំហំ ៥ គុណ ៥ ម៉ែត្រ និងខ្សែសម្គាល់អាចបង្កើតលំហាត់សំខាន់ៗបាន។ ប្រសិនបើប្រើវីដេអូ សូមថតពីខាងលើ ឬពីចំហៀង ដើម្បីឃើញចម្ងាយ និងចន្លោះរវាងខ្សែការពារ។

សេចក្តីសន្និដ្ឋាន

របៀបហាត់ការពារបាល់ដែលមានប្រសិទ្ធភាព ចាប់ផ្តើមពីទីតាំងរាងកាយ ការគ្រប់គ្រងចម្ងាយ ការអានចលនា និងការទំនាក់ទំនងជាក្រុម។ ចងចាំថា កីឡាករល្អមិនចូលស្ទាក់គ្រប់ពេលទេ គេចេះរង់ចាំឱកាសដែលហានិភ័យទាប និងអាចបង្កើតប្រយោជន៍សម្រាប់ក្រុម។ អនុវត្តផែនការ ៤ សប្តាហ៍ កត់ត្រាចំនួនបិទផ្លូវ ការស្ទាក់ និងកំហុសទីតាំង បន្ទាប់មកកែតម្រូវតាមវីដេអូ។ នោះជាវិធីធ្វើឱ្យការការពាររបស់អ្នកមានវិន័យ ជាក់លាក់ និងអាចទុកចិត្តបាន មិនមែនគ្រាន់តែមើលទៅសកម្មលើទីលានទេ។

ចង់បន្តស្វែងយល់ពីការវិភាគក្រុម និងការរៀបចំយុទ្ធសាស្ត្រសម្រាប់ការប្រកួតឆ្នាំ ២០២៦ សូមចូលទៅកាន់ ប្រកួតបាល់ទាត់។

ស្វែងយល់បន្ថែម

វិធីវិភាគស្ថិតិកីឡាករ និងក្រុម

សំណួរដែលសួរញឹកញាប់

សំណួរ៖ តើរបៀបហាត់ការពារបាល់មានន័យដូចម្តេច?

ចម្លើយ៖ របៀបហាត់ការពារបាល់ គឺជាការអនុវត្តទីតាំង ចម្ងាយ ការបិទផ្លូវ ការស្ទាក់ និងការទំនាក់ទំនង ដើម្បីរារាំងការវាយប្រហារ។ ការហាត់មិនគួរផ្តោតតែលើការដណ្តើមបាល់ទេ ព្រោះការពន្យារពេល និងការបង្ខំឱ្យគូប្រកួតបញ្ជូនថយក្រោយក៏ជាលទ្ធផលសំខាន់ដែរ។ ចាប់ផ្តើមពីលំហាត់មួយទល់មួយ បន្ទាប់មកបន្ថែមការការពារជាក្រុម និងការវិភាគវីដេអូ។

សំណួរ៖ តើត្រូវចាប់ផ្តើមហាត់ការពារបាល់តាមជំហានណា?

ចម្លើយ៖ ចាប់ផ្តើមដោយកំដៅសាច់ដុំ ១០ នាទី បន្ទាប់មកហាត់ជំហររាងកាយ និងការរក្សាចម្ងាយ ១–២ ម៉ែត្រ។ បន្តដោយលំហាត់មួយទល់មួយ ២០–៣០ វិនាទីក្នុងមួយជុំ រួចបន្ថែមលំហាត់ ៤ ទល់ ៤ ដើម្បីរៀនបង្រួមចន្លោះ។ ក្រោយហាត់ សូមកត់ត្រាកំហុសទីតាំងយ៉ាងហោចណាស់ ៣ ចំណុច សម្រាប់កែតម្រូវនៅសម័យបន្ទាប់។

សំណួរ៖ តើការបិទផ្លូវល្អជាងការចូលស្ទាក់ឬទេ?

ចម្លើយ៖ ការបិទផ្លូវមានសុវត្ថិភាពជាងការចូលស្ទាក់ នៅពេលអ្នកមិនទាន់មានមុំល្អ ឬគ្មានមិត្តរួមក្រុមនៅពីក្រោយ។ ការស្ទាក់អាចមានប្រសិទ្ធភាពខ្ពស់ នៅពេលបាល់ឆ្ងាយពីជើង ឬអ្នកកាន់បាល់បែរខ្នង ប៉ុន្តែបរាជ័យអាចបើកផ្លូវទៅគោលដៅ។ ដូច្នេះ គួរបិទផ្លូវជាមុន ហើយស្ទាក់នៅពេលឱកាសច្បាស់។

សំណួរ៖ ហេតុអ្វីការការពាររបស់ខ្ញុំមិនមានប្រសិទ្ធភាព?

ចម្លើយ៖ ការការពារមិនមានប្រសិទ្ធភាពភាគច្រើនបណ្តាលមកពីការចូលលឿនពេក ការមើលតែបាល់ និងការមិនទំនាក់ទំនងជាមួយមិត្តរួមក្រុម។ សាកល្បងរក្សាចម្ងាយ ២ ម៉ែត្រ បិទផ្លូវទៅកណ្តាល ហើយប្រើពាក្យបញ្ជាខ្លីៗដូចជា “បិទ” ឬ “ជួយ”។ ថតវីដេអូពីចំហៀង ដើម្បីពិនិត្យថាអ្នកបាត់ទីតាំងនៅពេលណា។

សំណួរ៖ តើត្រូវហាត់ការពារប៉ុន្មានដងក្នុងមួយសប្តាហ៍?

ចម្លើយ៖ អ្នកចាប់ផ្តើមគួរហាត់ ២–៣ ដងក្នុងមួយសប្តាហ៍ ដោយមួយសម័យមាន ៤៥–៦០ នាទី។ សម័យហាត់មួយគួរមានបច្ចេកទេសមូលដ្ឋាន លំហាត់មួយទល់មួយ និងលំហាត់ជាក្រុម ដោយមានការសម្រាកគ្រប់គ្រាន់។ ប្រសិនបើមានការប្រកួតជិតៗគ្នា កាត់បន្ថយរយៈពេល ប៉ុន្តែរក្សាការវិភាគ និងភាពត្រឹមត្រូវនៃចលនា។

សំណួរ៖ តើការហាត់ការពារបាល់ត្រូវការចំណាយច្រើនទេ?

ចម្លើយ៖ ការហាត់មូលដ្ឋានមិនត្រូវការចំណាយច្រើនទេ ព្រោះបាល់ កោណ អាវបែងក្រុម និងទូរស័ព្ទអាចគ្រប់គ្រាន់សម្រាប់លំហាត់សំខាន់ៗ។ ទីលានតូចទំហំ ៥ គុណ ៥ ម៉ែត្រ ឬ ៨ គុណ ១០ ម៉ែត្រ អាចប្រើសម្រាប់ហាត់ចម្ងាយ និងការបិទផ្លូវបាន។ ការចំណាយបន្ថែមលើគ្រូ ឬកម្មវិធីវិភាគគួរធ្វើនៅពេលក្រុមមានគោលដៅច្បាស់ និងត្រូវការទិន្នន័យលម្អិត។